Aanschaf

Er komt een hoop kijken bij het aanschaffen van konijnen. Allereerst moet je bepalen óf jij wel eigenlijk konijnen wilt en of deze dieren wel bij je levensstijl passen. Als je besluit konijnen te nemen, moet je beslissen waar je ze gaat houden.

Bij het hoofdstuk huisvesting vind je alles wat te maken heeft met huisvesting. Ook is het belangrijk om van te voren wat af te weten van de verzorging en het gedrag.

Daarna moet je beslissen waar je je konijnen vandaan haalt. Stichting 'de Hoge Hoed' raadt aan om je konijnen bij een dierenasiel te halen, maar voor de volledigheid hebben we alledrie de opties beschreven. Je kunt konijnen bij een dierenwinkel, een fokker of uit het asiel halen.

Afdrukken E-mail

Oortatoeages

Veel konijnen hebben oortatoeages. Maar waar is dat eigenlijk voor? En wat betekenen die letters en cijfers?

Nederlandse konijnen hebben in beide oren 3 letters of cijfers. In het rechteroor staan 1 cijfer en 2 letters. Het cijfer geeft het geboortejaar aan. Een 1 staat bijvoorbeeld voor 2011. De letters zijn een afkorting voor de fokkersvereniging waar de fokker bij aan is gesloten. Hiermee is te achterhalen wie de fokker is geweest.
In het linkeroor staan 3 cijfers. Het eerste cijfer geeft de geboortemaand aan. 3 Is bijvoorbeeld maart. Konijnen die in oktober, november en december worden geboren, worden niet getatoeëerd. De laatste twee cijfers geven aan hoeveel konijnen er zijn getatoeëerd bij die fokkersvereniging. 536 Is dus het 36e konijn uit de maand mei.

Het konijn op de foto's is dus in januari 2001 of 2011 geboren.

De tatoeages worden gezet met een speciale tatoeagetang en tatoeagepasta. Grote rassen worden getatoeëerd als ze ongeveer 6 weken oud zijn, en kleine rassen als ze 8-9 weken oud zijn.

oortatoeage linker oorIeder land heeft zijn eigen systeem om de konijnen te kenmerken. In België en Duitsland worden de konijnen ook getatoeëerd in de oren, maar daar heeft iedere fokker zijn eigen nummer van 4 cijfers. In Engeland worden de konijnen geringd om de achterpoot en in Oostenrijk krijgen de konijnen een loodje in het oor met een nummer (net zoiets als kalfjes). Alle methodes zijn dier-onvriendelijk. De oor tatoeages en oorloodjes zijn pijnlijk en kunnen gaan ontsteken. Een ring om de poot kan gaan schuren en irriteren of de bloedtoevoer afknellen als de poot te dik wordt.

Een betere manier om konijnen te kenmerken is door middel van een onderhuidse chip, zoals ook bij honden en katten wordt gedaan. Deze methode is veel diervriendelijker en je ziet er van buiten helemaal niets van. Bovendien kan de chip ook voor andere doeleinden gebruikt worden, zoals het opsporen van de rechtmatige eigenaar bij gevonden konijnen.
Helaas worden er maar weinig konijnen gechipt, en daarom worden gevonden konijnen ook zelden gecontroleerd of ze een chip hebben.

De tatoeages worden door fokkers eigenlijk alleen gebruikt om identieke konijnen uit elkaar te kunnen houden. En de tatoeages dienen als bewijs dat het konijn geregistreerd staat bij een fokkersvereniging. Zonder tatoeage mag een konijn niet geshowd worden.

Het overgrote deel van de fokkers houdt niet bij aan wie de konijnen worden verkocht. En dat is jammer. Ieder jaar belanden duizenden konijnen met tatoeages in asielen, en is er dus niet meer te achterhalen wie de eigenaar is geweest. Stichting 'de Hoge Hoed' pleit dan ook bij fokkers dat ze beter opletten aan wie ze hun konijnen verkopen en dat ze deze gegevens gaan bijhouden, zodat de eigenaren van de gedumpte konijnen kunnen worden opgespoord en aangesproken op hun gedrag.

 
Afdrukken E-mail

Fokken met konijnen

In Nederland is een konijnen overschot en de asiels zitten overvol. Daarom pleit Stichting 'de Hoge Hoed' ervoor dat iedereen zijn konijnen uit een asiel haalt. Door te fokken draag je bij aan de overschotproblematiek. Nestjes zijn erg schattig, maar het blijkt vaak moeilijk om een goed tehuis voor de jonkies te vinden. Grote rassen kunnen wel 9 jonkies krijgen. Bovendien neemt ieder nieuwgeboren konijntje de plaats in van een asielkonijn.

Ondanks dat wij het fokken afraden, kunnen wij dit niet verbieden. Bovendien komen 'ongelukjes' regelmatig voor omdat de verkoper het geslacht niet goed heeft bepaald. Vandaar dat we hier toch aandacht aan dit onderwerp besteden. Eén van de taken van stichting 'de Hoge Hoed' is immers het geven van goede voorlichting.

De voorbereidingen

Als je hebt besloten om je voedster een nestje te laten krijgen, is de volgende stap het zoeken naar een geschikte partner. Probeer zoveel mogelijk de volgende punten in acht te nemen:

  • De dieren mogen geen uiterlijke gebreken laten zien, of erfelijke afwijkingen hebben. (Denk  hierbij aan doorgroeiende tanden en een zwak darmgestel.)
  • De dieren moeten beide gezond zijn.
  • De toekomstige ouders moeten ongeveer even groot zijn. Een grotere ram is af te raden, daar de jonkies dan te groot zullen zijn voor de moeder.
  • De dieren mogen geen parasieten onder de leden hebben (Zoals mijt.)
  • Het vrouwtje moet tussen de 1 en 3 jaar oud zijn.

Zodra je een passende ram hebt gevonden kun je beginnen met de dekking. Laat de dekking plaatsvinden in het hok van de ram, zodat deze niet wordt afgeleid door vreemde geuren. Ook zal de voedster het niet tolereren als je de ram in haar gebied zet, doe je dit toch dan zal een aanval niet uitgesloten blijven.

Over het algemeen duurt het daadwerkelijke dekken maar 5 minuten (of zelfs minder), al komt het wel eens voor dat het een uur kan duren. Dit is meer een uitzondering dan regelmaat. De voedster zal zich niet meteen willen laten dekken. Om de kans van een geslaagde dekking te vergroten, kun je de voedster later nog even bij de ram laten zitten. Deze zal haar dan nog een of twee maal bespringen. Houdt er rekening mee dat de voedster dit niet altijd wil. Zodra ze beginnen te vechten moet je ze scheiden.

Om een idee te krijgen of de voedster gedekt is, kun je de voedster na een aantal dagen weer bij de ram zetten. Als de voedster weer gedekt wordt, is de vorige poging mislukt. Stribbelt de voedster tegen, dan kun je ervan uitgaan dat de dekking succesvol is verlopen.

De dracht

Bij kleine rassen duurt de dracht 28 dagen en bij de grotere 32 dagen. Het is altijd mogelijk dat de dracht wat langer of korter duurt.

Schijnzwangerschap komt vaak bij voedsters voor. Ze maakt een nest, reageert erg territoriaal en zal sneller aanvallen. Dit gedrag gaat vanzelf over. Laat het konijn en haar nest met rust. Na een aantal dagen zal zij de interesse in het nest verliezen en dan kun je deze verwijderen.

Blijkt de voedster zwanger te zijn, dan is het jouw taak om er voor te zorgen dat ze gezond blijft. Geef haar haar normale konijnenvoer, eventueel meer als normaal. De dracht en daarna het zogen, zijn een zware belasting voor het lichaam van de voedster. Een energiereserve is dan ook een must. Hooi en water moeten er altijd zijn.

In tegenstelling tot de mens, wordt een drachtige voedster niet zichtbaar dikker. Als je je hand onder haar buik houdt, zul je misschien voelen dat ze iets dikker is geworden. Laat je dus niet in de maling nemen met het idee dat ze niet zwanger is.

Heb je een ram en een voedster, hou dan het mannetje weg van het vrouwtje. Direct na de bevalling is het vrouwtje meteen weer vruchtbaar en kan dus meteen weer een nieuw nestje krijgen. Je begrijpt dat dit niet gezond is voor haar lichaam. Het beste kun je de ram meteen na de dekking laten castreren. Zes weken na de castratie mag hij dan weer voorzichtig aan het vrouwtje worden gekoppeld.

Het nestje

Zorg dat het hok, vlak voor de uitgerekende datum, goed schoon is. Heeft de voedster al een nest gemaakt, laat het dan zo, want dan zal de bevalling snel beginnen. Houdt er rekening mee dat je het verblijf van de voedster een flinke periode niet kun schoonmaken.

Om te voorkomen dat de jongen uit het nest kruipen, kun je een nestkistje maken met een verhoogde rand, waar de kleintjes niet gemakkelijk overheen kunnen. Het voordeel van zo'n nestkistje is dat je het hok toch kunt schoonmaken, zonder het nest te verstoren.

Zodra de voedster een nest begint te bouwen, is rust van groot belang. Geen muziek, vreemde geluiden of kinderen die nieuwsgierig zijn. De voedster zal plaats nemen op het nest en deze gaan verwarmen. Als zij eraf komt is de kans groot dat de bevalling voorbij is.

TIP: Zorg dat je van te voren een goede dierenarts hebt gevonden die veel afweet van konijnen. Voor het geval er complicaties zijn bij de bevalling, of als de moeder niet genoeg melk geeft.

Nestcontrole is heel belangrijk. Haal eerst je hand door de mest en kijk dan of de jongen leven en de buikjes rond zijn. Dode jongen moet je verwijderen.

Hoe moeilijk het ook is, laat de voedster en het nest zoveel mogelijk met rust.

Een voedster zoogt de jongen één tot twee maal per dag en zit dus niet de gehele dag op het nest. De moeder mag gewoon vrij rondlopen in huis, zolang ze maar altijd terug kan naar haar nest. Houd andere dieren weg bij het nest.

Als de voedster overlijdt, geen melk geeft of het jong verstoot die je toch wilt verzorgen is het van belang dat je een goede vervanging hebt voor de moedermelk. Koffiemelk, slagroom, kittenmelk en dergelijke volstaan niet. Ga naar de website van Melk voor Dieren voor meer informatie over het grootbrengen van jonge konijnen, de benodigdheden, juiste melk en adviezen voor tijdens het voeren.

Na een paar dagen zullen de jongen een dun nestvachtje krijgen, dat na twee weken volgroeid is. Tussen de tweede en derde levensweek gaan de oogjes open en de jongen zullen dan ook het nest verlaten. Ze zullen gaan scharrelen in het verblijf en een beetje met de voedster mee-eten. Knagen op een hooitje of wat biks is een goed teken.

Naarmate de jongen ouder worden zal de behoefte aan moedermelk afnemen en zullen zij steeds meer vast voedsel tot zich nemen.

Als de jongen zelfstandig eten en drinken kunnen ze bij hun moeder weg. Doe dit pas vanaf acht weken. Zo zijn ze weerbaarder voor de verhuizing en minder vatbaar voor ziektes. Haal niet in één keer alle jongen bij de moeder weg, maar doe dit langzaam. Zo geef je de melkklieren tijd om zich hierop aan te passen.

We adviseren je om niet vaker dan 1x per jaar een nestje te laten komen, omdat het anders een té zware belasting is voor het lichaam van je voedster.

 
Afdrukken E-mail

Waar koop je een konijn?

Dierenwinkel

Je zult waarschijnlijk als eerste aan de dierenwinkel denken. Daar zie je vaak heel schattige babykonijntjes. Veel konijnen worden bij een dierenwinkel gekocht. Wat veel mensen niet weten is dat de konijnen uit de dierenwinkel vaak veel te jong bij de moeder zijn weggehaald. Dan zien ze er namelijk het schattigst uit en verkopen ze sneller. Omdat ze te vroeg zijn weggehaald hebben ze niet lang genoeg moedermelk gedronken en missen daarom belangrijke voedings- en afweerstoffen. Veel van deze konijntjes zijn al gestorven tijdens het vervoer naar de dierenwinkel of in de dierenwinkel zelf. Bij veel mensen die een konijn uit de dierenwinkel hebben gekocht sterft het diertje binnen een aantal maanden.

In veel dierenwinkels worden de dieren op erbarmelijke wijze gehouden. Ze zitten met veel dieren bij elkaar in veel te kleine glazen hokjes. Soms zelfs zonder water of hooi. Constant is er lawaai om hun heen van kwetterende vogeltjes tot blaffende honden en schreeuwende kinderen. De hele dag worden ze opgepakt, geaaid of betast.

En dan denk je dat het slecht is in de dierenwinkel, maar sommige broodfokkers houden ook totaal geen rekening met de waarde van het dier. Regelmatig hoor je op het nieuws dat de dierenbescherming honderden konijnen, cavia's, ratten en dergelijke in beslag heeft genomen omdat de fokker ze zeer slecht verzorgde. Vrouwtjes worden achter elkaar zwanger gemaakt en inteelt komt regelmatig voor. En dit allemaal omdat de fokker ze zo goedkoop mogelijk wil 'produceren'. Omdat die fokkers zo goedkoop zijn halen veel dierenwinkels daar hun konijnen en andere dieren.

Bovenstaande komt regelmatig voor, maar er zijn natuurlijk ook een handjevol goede dierenwinkels. Wanneer je ervoor kiest om je konijn uit een dierenwinkel te halen, let dan goed op de omstandigheden waarin de konijnen worden gehouden. Zien ze er gezond en gelukkig uit? Hebben ze genoeg voer, schoon water en onbeperkt hooi? Vraag de verkoper ook eens waar de konijnen vandaan komen.
Denk eraan dat het heel moeilijk is te bepalen hoe groot een konijn zal worden. Veel konijnen worden als dwergkonijn verkocht, maar groeien uit tot konijnen van 3 a 4 kilo. Ook worden er veel fouten gemaakt met het bepalen van het geslacht, met alle gevolgen van dien...

Je kan een konijn uit een dierenwinkel kopen om hem te redden uit deze slechte omstandigheden. Dit lijkt slim, maar dat is het niet. Je hebt misschien 1 konijn gered, maar zolang mensen konijnen blijven kopen bij dierenwinkels worden er weer nieuwe in de winkel gezet. Wanneer niemand meer een konijn uit een dierenwinkel koopt, zullen er veel minder konijnen op een slechte manier worden gefokt en tentoongesteld in een winkel.

Zie je iets in een dierenwinkel wat niet door de beugel kan? Dien dan een klacht in bij de eigenaar van de winkel, én bel de Landelijke Inspectie Dienst van de dierenbescherming via 0900-2021210 (0,10 ct/min).

Asielen

tekeningEr is een overschot aan konijnen in Nederland en in veel andere westerse landen. Veel konijnen die impulsief worden gekocht, worden een paar maanden later weer op straat gezet omdat men er weer op uit is gekeken of omdat ze meer werk kosten dan men had gedacht. Ook worden er regelmatig konijnen in beslag genomen door de dierenbescherming.
Al deze dieren komen terecht in een asiel.

Het voordeel van een asiedier is dat je precies weet wat voor dier je zult krijgen. De verzorgers leren het dier kennen en kunnen er vaak van alles over vertellen. Als je een jong konijntje bij een dierenwinkel koopt weet je nooit welk karakter hij heeft of hoe groot hij wordt. Bij een asiel heb je vaak keus uit een heleboel konijnen. Dus naast het uiterlijk kan je een konijn ook op zijn karakter kiezen. Wil je een knuffelkonijn? Dat kan. Wil je een ondeugend konijn? Of heb je liever een konijn dat wat meer op zichzelf is? Alles kan!

Zoek je een maatje voor je konijn, maar ben je bang dat het niet klikt? Of is het konijn toch niet zo leuk als je dacht? Bij een asiel kan je het konijn altijd weer terugbrengen en eventueel omruilen voor een ander konijn.

Het is een misverstand dat er alleen oude konijnen in het asiel zitten. Er worden regelmatig ongewenste jonkies of zwangere vrouwtjes naar het asiel gebracht.

De opvang van een konijn in een asiel kost natuurlijk veel geld. Daarom vragen veel asielen een vast bedrag of een vrijwillige bijdrage voor het dier. Dit bedrag verschilt per asiel.
Veel asielen willen graag weten dat het konijn goed terecht komt. Hiervoor moet je dan een contractje tekenen waarin je zegt dat je het konijn goed zal verzorgen.

Een konijntje uit een nestje van vrienden of een andere fokker

Je kunt natuurlijk ook een konijn uit een nestje van vrienden of kennissen nemen of bij een fokker kopen. Dan weet je precies hoe oud hij is en hoe groot hij ongeveer zal worden.
Wacht wel tot het konijntje 8 weken oud is. Dan weet je zeker dat hij genoeg melk heeft gekregen en sterk genoeg is om van zijn moeder gescheiden te worden. Konijntjes die jonger bij de moeder zijn weggehaald zijn vaak wat zwakker en zullen eerder ziek worden.

Koop geen konijntjes bij mensen die regelmatig met konijnen fokken tenzij je echt een specifiek ras wilt. Fokkers dragen in grote mate bij aan het konijnenoverschot omdat ze vaak niet goed nakijken waar het dier terecht komt. Konijnen van zulke fokkers hebben daarom een grote kans om binnen een aantal maanden gedumpt te worden.

Een goede fokker houdt van zijn dieren en geeft ze alle aandacht en ruimte die ze nodig hebben. De hokken zijn schoon en bevatten vers hooi en schoon drinkwater. En bovenal, een goede fokker is geïnteresseerd waar en bij wie het konijn terecht komt en of er goed voor gezorgd wordt.

 

Illustratie: Puppit alias Jildou Zwamborn, copyright Puppit productions 2008

 

 
Afdrukken E-mail

Geslachtsbepaling bij konijnen

Is mijn konijn een mannetje of een vrouwtje? Een veel gestelde vraag. Dat is niet vreemd want van buiten zien mannetjes en vrouwtjes er bijna hetzelfde uit. Ook vragen veel mensen zich af wat beter is, een mannetje of een vrouwtje. In dit artikel zullen deze vragen beantwoord worden.

Mannetjes konijnen worden ook wel rammelaars genoemd. Vrouwtjes noemen we ook wel voedster. Voor het gemak wordt in dit artikel gewoon over mannetjes en vrouwtjes gesproken.

Uiterlijke kenmerken:

Van buiten kun je maar weinig verschil zien tussen mannetjes en vrouwtjes. Mannetjes zijn vaak iets groter dan de vrouwtjes, maar er zijn zoveel konijnen-rassen en mixvormen dat je niet zomaar aan de grootte kunt zien of je een mannetje of een vrouwtje hebt.
Veel volwassen vrouwtjes hebben een huidplooi met vet onder de kin. Zo'n huidplooi noemen we een wam. Maar niet alle vrouwtjes hebben zo'n wam, en er zijn ook sommige mannetjes die een wam hebben.
Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben tepels, maar net als bij mensen zijn de tepels van de mannen minder ontwikkeld.

Karakterverschillen

Ieder konijn is uniek en heeft zijn eigen karaktertrekken. Maar over het algemeen zijn de mannetjes wat makkelijker in de omgang. Ze blijven meestal niet lang kwaad als je wat vervelends bij ze doet (bijvoorbeeld het geven van medicijnen). Mannetjes zijn vaak echte goedzakken, maar daarom kunnen ze ook een beetje saai en voorspelbaar zijn.
Vrouwtjes hebben vaak een wat pittiger karakter. Ze laten vaak duidelijk merken wat ze wel en niet willen. Als je iets verkeerd doet in haar ogen, kan ze nog dagenlang boos op je zijn.

Gedragsverschillen:

Ook aan het gedrag kun je vaak niet goed merken of je konijn een mannetje of een vrouwtje is. Er is wel typisch mannetjes- en vrouwtjesgedrag, maar ook daarbij komt het regelmatig voor dat vrouwtjes zich gedragen als mannetjes en andersom.

voorbeelden van typisch mannen gedrag:

- Sproeien. Mannetjes zijn veel meer bezig met hun territorium dan vrouwtjes. Ze sproeien vaker in het rond met urine om daarmee het territorium af te bakenen. Dit gedrag komt veel minder voor bij vrouwtjes en gecastreerde mannetjes.
- Rondjes rond je voeten lopen. Dit is puur seksueel gedrag. Hij is opgewonden van je. Dit gedrag komt veel voor bij mannetjes die zonder soortgenoot leven. Vrouwtjes en gecastreerde mannetjes doen dit veel minder.

voorbeelden van typisch vrouwtjes gedrag:

- Schijnzwangerschap. Dit gedrag komt vrijwel alleen voor bij vrouwtjes en komt regelmatig voor. Het konijn denkt dat ze zwanger is en gaat dan een nestje bouwen. Ze loopt met strootjes in de bek en plukt haren uit de borst. Ook gaat ze haar territorium feller verdedigen tegen indringers. Veel konijnenverzorgers denken dan ten onrechte dat ze 'vals' is geworden, maar dit gedrag heeft alles te maken met de hormonen. Meestal duurt zo'n schijnzwangerschap een paar dagen en daarna is ze weer 'de oude'. Is je konijn regelmatig schijnzwanger of duurt het wekenlang, dan is er sprake van een hormonaal probleem. De enige oplossing is dan om haar te laten steriliseren.

Maar laat je niet in de maling nemen. Er zijn veel mannetjes die zich gedragen als een vrouwtje of andersom.

 

het mannelijk geslachtsorgaan het mannelijk geslachtsorgaan

Links de geslachtsorganen van de rammelaar (Man). Rechts die van de voedster (Vrouw).

maar hoe kan je het verschil dan zien?

Het geslacht van een konijn kun je alleen zien aan de geslachtsopening. Bij onvolgroeide konijnen is het verschil vaak maar moeilijk te zien. Hier worden dus ook veel fouten mee gemaakt. Al heel wat konijnen hebben een andere naam gekregen omdat achteraf bleek dat het een vrouwtje was in plaats van een mannetje, of andersom.


De geslachtsopening kun je vinden tussen de achterpoten. Je kan hiervoor het beste je konijn op je schoot zetten en achterover kantelen, zodat zijn rug tegen je buik aan komt. De achterpoten wijzen dan richting je knieën.
De geslachtsopening ziet er bij zowel mannetjes als vrouwtjes uit als een soort roze bobbeltje met 2 gaatjes. Naast de geslachtsopening kan je de geurklieren zien. Dat zijn 2 langwerpige holtes waarin geurstoffen worden gemaakt. Soms zie je er wat bruinige afscheiding in zitten. Dit ruikt zeer sterk en kan je voorzichtig weghalen.


Op de afbeelding zie je de geurklieren van het konijn.

Zie je naast de geslachtsopening en de geurklieren ook twee roze balzakjes, dan is het konijn een mannetje. Zie je geen balzakken, dan wil dat niet automatisch zeggen dat je een vrouwtje hebt. Bij onvolgroeide mannetjes zijn de ballen nog niet te zien. En mannetjes kunnen hun ballen ook intrekken zodat er niets meer van te zien is.

Oké, je ziet geen ballen. Hoe weet je dan of het een mannetje of een vrouwtje is?

Aan de geslachtsopening zelf. Hiervoor moet je voorzichtig met je duim 1 cm onder het voorste gaatje drukken (dus niet aan de kant van de staart, maar de andere kant).
Bij mannetjes zie je dan een piemeltje naar buiten komen met een rond gaatje. Bij vrouwtjes komt de vulva een beetje naar boven en die heeft een langwerpige opening.

Jonge konijnen

Bij jonge konijnen lijken de geslachten heel erg op elkaar, dus dan is het erg moeilijk om te bepalen of je een mannetje of een vrouwtje hebt. Probeer het dan een maand later nog eens. Lukt het dan nog niet om te bepalen wat voor geslacht je konijn heeft, laat er dan naar kijken door een meer ervaren persoon, bijvoorbeeld een ervaren dierenarts.


copyright foto's © - RonyBunny

 
Afdrukken E-mail

Tijd en toewijding

Je hoeft geen 'supermens' te zijn om een vredig bestaan te kunnen creëren tussen je konijn en je gezin. Maar wil je wel (nog) een peuter in je huishouden? Want konijnen kun je het beste vergelijken met 2 jaar oude peuters. Ze zijn beiden geweldig, maar:

  • Je zult veel tijd moeten besteden aan het zindelijk maken van je konijn. Misplaatste plasjes en keutels moet je kunnen accepteren. Vergeet niet dat konijnen op deze manier hun territorium afbakenen.
  • Je zult het gedeelte van het huis waar konijn vertoeft, konijn-veilig moeten maken. Dit kun je het beste vergelijken met het kindveilig maken van je huis. Je zal bijvoorbeeld de electriciteits draden weg moeten werken.
  • Je zult regelmatig aanwezig moeten zijn als je konijn met je kind of ander huisdier samen speelt. Een minimum van drie uur per dag uit het verblijf is een pre.
  • Sommige zaken in je huis zullen aangeknaagd worden. Dit is afhankelijk of het konijn gecastreerd/gesteriliseerd is, speelgoed heeft en afleiding krijgt. Ook spelen leeftijd en karakter een rol. Houd hier rekening mee.
  • Je konijn heeft speelgoed nodig net als een kind. Dit kunnen simpele zaken zijn zoals een paar wc-rolletjes of lege plastic flesjes van frisdrank.
  • Net als bij peuters is het belangrijk om een zekere routine aan te houden. Het konijn is zeer gevoelig voor de routine in voedsel verstrekking, speeltijd en het schoonmaken van de kooi en omgeving. Als routine te lastig is zul je je konijn zien als nog een rommelmaker.
  • Een konijn zal, net als een kind, beter leren van complimenten/beloningen dan van bestraffingen. Een beloning hoeft niet altijd voer te zijn!
 
« BeginVorige12VolgendeEinde »

Pagina 1 van 2



Copyright © 2002-2012 - Stichting Konijnenopvang 'de Hoge Hoed'